Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
.:: GrupaHatak.pl ::. & :: Project Haven :: >> Release24.pl <<
Person of Interest [1x10] Number Crunch
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
- Jakiś ślad dzieciaka? - Nie.
Nadal szukamy.
Wiedziałem, że nie powinniśmy mu ufać.
Cholerny szczeniak zawsze był lekkomyślny.
Na początku... N.I.
Czekam na pana, panie Reese.
Tu jestem.
- Skąd się tu wziąłeś? - Zagiąłem czasoprzestrzeń.
Nie bardzo.
Wyczułem naruszanie mojej prywatności.
Na razie to zostawmy. Mamy nowe numery.
- Co znaczy "numery"? - To, co zwykle oznacza liczba mnoga.
Więcej niż jeden. W tym przypadku cztery.
Claire Ryan, 42 lata, wykładowczyni na NYU.
Kelner Matt Duggan, 33 lata.
Wendy McNally, lat 29, fryzjerka.
Oraz Paula Vasquez, 23-letnia bezrobotna.
Wyglądają na zupełnie przypadkowe.
Zwykle gdy maszyna wysyła grupę numerów,
istnieje jakiś związek.
Czyli jedna z tych osób może usiłować zabić pozostałą trójkę.
Wszyscy mogą być też ofiarami lub zabójcami.
Lub też przypadkowymi osobami. Tak czy inaczej musimy działać szybko.
Numer Claire Ryan pojawił się minimalnie jako pierwszy.
Wilson 242 w Queens, mieszkanie 3C.
A co do prywatności...
Proszę uważać, czego pan szuka, bo może pan to znaleźć.
Będziemy szczerzy. Parę rzeczy się nie zgadza.
Na przykład co?
Poszłaś na spotkanie ze swoim, jak twierdzisz, zaufanym informatorem,
niejakim Nashusem Drake'iem, pseudonim Bottlecap.
Postrzelił cię w klatkę. Na szczęście miałaś kamizelkę.
Zamierzał cię zabić, gdy nieznany strzelec go kropnął?
Tak zeznałam.
Twoje zeznania nie mówią, skąd wziął się ten strzelec.
Bo tego nie wiem.
Ani też nie wyjaśniają, dlaczego to zrobił.
Może widział, jak dostałam.
- Więc troszczy się o ciebie. - Wątpię.
Ale ścigałaś tego człowieka przez ostatnie trzy miesiące.
Jak sądzę, tak zeznałam.
Więc ratuje cię gość, którego rzekomo próbowałaś przymknąć?
Rzekomo... Mądrze.
Wiesz, co byłoby mądre?
Udawać, że ściga się faceta, gdy tak naprawdę się dla niego pracuje.
- To chyba koniec. - Powiedz, czy nawiązał z tobą kontakt?
- Odzywał się do ciebie? - Macie moje zeznania.
Kolejna rozmowa odbędzie się tylko w obecności mojego delegata.
No więc łazi tam i z powrotem
W końcu opuszcza maskę, włazi na drzwi i pada jak zabity.
Geniusz zapomniał wyciąć w niej otwory na oczy.
Cześć, Carter.
Oberwałaś kulkę. Weź trochę wolnego, na litość boską!
Moja kamizelka oberwała. Może wziąć wolne.
- Jak idą przesłuchania? - Jak zawsze.
Sprawiają, że czujesz się, jakbyś zabił własną matkę.
Utknęłam za biurkiem, a ty pracujesz z Olsonem.
Super. Z detektywem śmieszkiem.
- Co powiedziałaś o informatorze? - Prawdę.
Załatwił go nieznany strzelec.
Tym razem dobrze mu się przyjrzałaś, prawda?
- Nie jego twarzy. - Może to i dobrze.
Byłoby ci trudno.
Nie wiesz, czy mu dziękować, czy go aresztować.
Nie, to byłby pikuś. Przyskrzyniłabym go.
Cokolwiek się stanie, masz moje wsparcie.
Finch, jestem przy mieszkaniu Claire.
Coś się tu wydarzyło.
Przepraszam.
- Finch. - Panie Reese.
Mówiłeś, że maszyna daje nam numer i czas.
Nie tym razem.
Co mamy?
Ofiara to Claire Ryan. Jakaś profesorka, mieszkała sama.
Zdaje się, że ją pobito.
Jeden strzał z bliska w głowę.
Chyba wpadło jej trochę grosza.
Odtwarzacz BluRay, nowy tablet, buty.
I to drogie. Jimmy Choo, Manolo Blahnik.
Wszystkie kupione dziś rano. Co jeszcze wiadomo o ofierze?
- Pytałem o coś, Fusco. - Co?
Skończyłem u Claire. Musisz ruszyć w teren
i pomóc mi w obserwacji pozostałej trójki.
Bardziej się przydam, szukając związku między nimi.
Nic nam po tym, jeśli będą martwi.
Tropienie ludzi to pańska specjalność.
Trojga na raz nie dam rady, a nie chcę nikogo więcej stracić.
Jesteś mi tu potrzebny.
- Już jadę. - Zajmę się Wendy.
Paulę przydziel Fusco.
- Możesz tropić Matta? - Tak.
Już jadę.
Co ty tu robisz? Chyba jej nie zabiłeś?
Pytasz po tym wszystkim, co przeszliśmy?
- No właśnie. - Czemu nie pracujesz z Carter?
Siedzi za biurkiem, póki nie posprzątają w wydziale.
Jakiś nieznany bandzior przysporzył jej dużo zmartwień.
- Pewnie nic o tym nie wiesz? - Nie.
Znajdź Paulę. Adres jest na odwrocie.
Obserwuj ją.
Paula Vasquez? Po co?
Nie chcesz, żeby skończyła jak ta tutaj.
Myślisz, że może tak być?
Wiem, że do tego nie dojdzie, bo osłonisz ją własnym ciałem.
Żartowniś.
A co z morderstwem, które powinienem badać?
Paula może być z nim powiązana.
Trzymaj się jej.
- Kto grzebał na moim biurku? - Carter! Tutaj.
Co jeszcze masz na tego gościa z sił specjalnych?
Wszystko jest w tych aktach, które czyta.
- Kimkolwiek jest. - Ścigałaś go od miesięcy.
- Nie masz nawet rysopisu? - Wysoki, nosi garnitur.
Czasem jeździ na motorze. To tyle.
To poważna sprawa, Carter.
Pozwalając mu uciec, zrobiłaś z niego problem
- dla całego wydziału. - Nie pozwoliłam.
Próbowałam złapać tego sukinsyna.
To on zastrzelił twojego informatora?
Nie odpowiem, dopóki się nie przedstawi.
Odpowiedz albo oddaj odznakę.
Tak, to był on.
To wszystko, detektywie.
Finch, jestem w salonie Wendy. Wszystko wygląda w porządku.
Czekaj chwilę.
Proszę podpisać.
- Dziękuję. - Przepraszam.
Mogę w czymś pomóc?
- Muszę się umówić. - Mycie i strzyżenie?
Coś nowocześniejszego? Troszkę stylizacji?
To naturalna siwizna czy farba do włosów?
- To... - Tak czy siak, seksowna.
- Jesteś samotny? - Co?
Tak.
Dziewczyny, jest singlem.
Chcę się tylko zapisać.
Przykro mi, ale nie wypuszczę cię na ulicę w takim stanie.
Niech to!
Panie Reese, śledzę Matta Duggana.
Zaczyna się u niego kryzys wieku średniego.
Rzucił pracę i szuka po sklepach motocyklu.
Chwileczkę.
Zmarła moja ciotka z Bostonu i zostawiła mi sporo drobniaków.
Pomyślałem, że spełnię swoje marzenie.
Wrócę za chwilę, skarbie.
Kupuje nowe Ducati za gotówkę.
Claire też dużo wydawała.
Rozejrzyj się, Finch. Ktoś go obserwuje?
Nie jestem w tym za dobry.
- Nikogo nie widzę. - Miej oczy otwarte.
Oddzwoń.
Lionel?
Zgubiłem Paulę. Uciekła mi.
- Brawo, detektywie. - Przepraszam.
Inna sprawa. Sądzę, że kupiła pistolet.
Zgubiłeś ją, a do tego jest uzbrojona?
Lepiej trzymaj się swojej... normalnej pracy.
Przepraszam, czekam na Wendy.
Przykro mi, musiała pilnie wyjść.
- Ale ja jestem wolna. - Nie trzeba, dziękuję.
Co masz, Finch?
Wychodzi z salonu wystawowego.
Złożył zamówienie i wpłacił depozyt.
Pilnuj go. Dziewczyny nam się wymknęły.
Chwila, ktoś zostawił spacerówkę.
- O czym ty mówisz? - Obok auta stoi wózek dziecięcy.
Nie wiem, gdzie jest mama.
Jest.
Boże, to bomba!
- Na ziemię, Finch. - Muszę go ostrzec!
Nic ci nie jest, Finch?
Harold!
Widziałam wypadek.
Boże. Nie żyje.
- Co to? - Chyba kokaina.
Powinienem szybciej to dostrzec.
Jaka matka zostawia wózek?
Miała ciemne okulary i szal, żeby ukryć twarz.
Żyłby, gdybym mógł go ostrzec.
Nie mogłeś go ocalić. Odpuść.
Musimy skupić się na żyjących.
- Wendy i Pauli. - Nie znalazłem żadnych powiązań.
Nie pracowali razem, nie są znajomymi z sieci.
Jej ślady w sieci są niewielkie, więc albo jest paranoiczką,
albo lubi być w ukryciu. Jedno i drugie do mnie przemawia, ale...
Finch, powiązania.
No tak, przepraszam.
Smartfony wciąż szukają sygnału WiFi.
W swojej pamięci przechowują około stu hot spotów.
Wyciągnąłem te dane z telefonów Matta, Wendy i Claire.
Używam ich do nakreślenia, gdzie byli w ciągu ostatniej doby...
Żeby sprawdzić, czy ich drogi się przecięły.
Roosevelt Drive... 23:57.
Wszyscy byli tam przez cztery minuty.
Dlaczego?
Na stronie Departamentu Transportu piszą, że doszło tam do śmiertelnego wypadku.
Nazwisko ofiary utajniono.
- To nasz związek. - Dla trójki z nich, ale nie Pauli.
Nie mamy jej telefonu, więc nie wiemy, czy tam była.
Fusco mówił, że kupiła broń. Może być morderczynią.
- Zatem musisz dotrzeć do Wendy. - Próbowałem, ale jej mieszkanie jest puste,
a komórkę zostawiła.
Jej jedyną krewną jest mama, Susan. Mieszka w Putnam County.
- Co robisz, Carter? - Nudziłam się.
Pomyślałam, że pomogę ci przy sprawie.
Przepuściłam odciski Claire Ryan przez AFIS.
Pojawiły się w związku z wypadkiem sprzed dwóch dni.
Jej odciski były na samochodzie.
Oraz jego. Matta Duggana.
Technicy myślą, że byli świadkami i próbowali pomóc facetowi w aucie,
ale ten zginął od uderzenia.
Musiałem coś przegapić. W czym nam to pomaga?
Claire nie żyje, Matt podobnie.
Zginął wczoraj w wybuchu.
Mógłby to być zbieg okoliczności, ale chwilę wcześniej kupił nowe Ducati.
- Zapłacił gotówką. - Claire też zrobiła zakupy.
Oboje byli przy wypadku, wpadła im kasa i zginęli.
Musieli mieć forsę z auta. Kto je prowadził?
Syn kongresmena Hallena, Jamie.
Zginął syn kongresmena? Jak to wyciszyli?
Kongresmen jest w komisji badającej banki z Wall Street.
A także przyjacielem związków zawodowych policjantów.
Kupił sobie tym trochę życzliwości.
To był wypadek?
Technicy sądzą, że Jamie nieźle pędził i był na koce.
W jego aucie znaleziono tylko ulotkę z fundacji dla haitańskich sierot,
którą prowadził.
Pojadę do centrali i sprawdzę, co zarejestrowały kamery monitoringu.
Powinnaś zostać za biurkiem, jak kazał kapitan.
Lionel, jakże mi miło.
Claire Ryan jest powiązana z synem kongresmena Hallena.
Zginął dwa dni temu w wypadku samochodowym.
Może zechcesz przekazać to swojemu koledze w okularach.
Jestem, detektywie Fusco.
No tak. Witam.
Na samochodzie Jamiego były odciski dwóch osób.
Claire i Matta Duggana.
- Zginął... - Wczoraj w wybuchu.
Jamie Hallen rozbił się na Roosevelt Drive?
Mieli to wyciszyć.
To stamtąd mieli forsę, Finch.
- Jest coś, o czym nie wiecie? - Tak, jak tam Carter?
Mimo wszystko próbuje działać.
Ale ciężko robić swoje, gdy tkwi się za biurkiem.
Upewnimy się, że nic jej nie jest.
Niech pan zostawi włączony telefon podczas rozmowy z Hallenem, detektywie.
Słyszysz mnie cały czas?
Tak, i zbyt dokładnie słyszę pana jelita.
Mógłby pan przełożyć telefon do kieszeni marynarki?
- Fusco, umarłeś tam? - Nie ściągaj gaci, wychodzę.
Jeśli mogę jakoś pomóc, proszę dzwonić.
Bardzo dziękuję, Davis.
Jeszcze raz najgłębsze wyrazy współczucia, kongresmenie.
- Dziękuję, doceniam to. - Jest tu policja.
Detektywi Olson i Fiasco.
Fusco.
Co tu robicie?
Rozmawiałem już z jednym z was o wypadku.
Mamy jeszcze kilka pytań.
Może mieć związek z inną sprawę.
Wie pan, co tamtej nocy robił pana syn?
Był na przyjęciu w domu Davisa Bannermana.
Jechał do domu, gdy zginął.
Sprawdza pan bank Bannermana,
a pański syn utrzymywał z nim kontakty towarzyskie?
Też mi się to nie podobało, ale nie mogłem go kontrolować.
Syn miał tamtej nocy dużo gotówki?
Nie mam pojęcia. Dlaczego to istotne?
Dwoje ludzi zostało zamordowanych.
Sądzimy, że oboje byli na miejscu wypadku.
A także, że znaleźli w samochodzie pieniądze
Przepraszam, ale nie wiem, co powiedzieć.
Handlował narkotykami?
On nie żyje.
- Nie możemy tego zostawić? - Zginęły dwie inne osoby, więc nie.
Handlował?
Obawiałem się, że robił coś złego.
Zadawał się z nieodpowiednimi ludźmi.
To wszystko, co mogę powiedzieć.
Będziemy musieli pomówić z Bannermanem.
Tylko przyjmujcie z rezerwą to, co mówi.
Nie jesteśmy przyjaciółmi.
Taką ulotkę znaleziono w aucie pańskiego syna.
- Zajmował się tą organizacją? - Tak.
Lubię w ten sposób o nim myśleć.
O jego dobrych uczynkach.
Opuściłeś dom Bannermana, ale nie pojechałeś do siebie.
Masz nowy telefon.
Dzięki. Powiedziałaś coś mamie?
Dopiero gdy będziemy bezpieczne.
Słyszałaś o Mattcie? Szukają nas.
Cofnij się albo strzelę.
Jeśli kupujesz broń, upewnij się, że umiesz jej użyć.
Przyszedłeś do salonu. Czego chcesz?
Poza strzyżeniem?
- Skąd się znacie? - Jesteśmy przyrodnimi siostrami.
Ale to nie twoja sprawa.
Tak jak pieniądze, które zabraliście z samochodu?
Nic ci nie powiemy, dopóki nie dowiemy się,
kim jesteś i dlaczego nas śledzisz.
Jest tam kto?
Dowiedz się, czego chce i trzymaj się z dala od drzwi.
- Kto tam? - Jestem Dayne.
Przepraszam, że niepokoję, ale nawalił mi samochód.
Przykro mi, to nie warsztat.
Wiem, ale padła mi komórka i dzieci się boją.
Mógłbym skorzystać z telefonu? Zapłacę za rozmowę.
Wpuść go.
W ten sposób zginął Jamie Hallen.
Przekonałam technika, żeby mi to skopiował.
Po wypadku zatrzymały się dwa auta.
Udało się odczytać numery.
Prius jest zarejestrowany na Claire Ryan,
a Escort na Matta Duggana, więc to na pewno oni.
- Ale spójrz na to. - Jeszcze dwie kobiety.
- Zidentyfikowali je? - Nie.
Kamera ustawiona jest na maksymalne pole widzenia.
Rozdzielczość jest za słaba na rozpoznawanie twarzy.
Tu robi się ciekawie.
Teczka. To muszą być pieniądze.
Musimy znaleźć te dziewczyny przed mordercami.
Gość w centrum monitoringu powiedział,
że szuka ich także det. Foster z 82. komisariatu.
- Mamy coś jeszcze? - Tak, ten facet zjawił się
pół godziny po wypadku i gdzieś zadzwonił.
- Szkoda, że nie słychać, co mówi. - Niestety nie jesteśmy z NSA.
Pojazd musi być nowy, bo nie ma tablic.
Bardzo wygodne.
Chcesz narobić sobie większych kłopotów?
Pogadaj z det. Fosterem i sprawdź, czy coś wie.
Z przyjemnością.
Finch, możesz poszukać Susan McNally w szpitalu św. Jerzego?
Już się robi.
Wszystko gra?
Zabójcy próbowali załatwić Wendy i Paulę.
Mam nadzieję, że im się nie udało.
Na razie. Dziewczyny uciekły.
Są przyrodnimi siostrami.
Jeśli ich mama nadal jest w szpitalu, to tam według mnie pójdą.
- Wciąż tam jest. - Więc jest chora?
Dlatego wzięły forsę?
Upadła i złamała biodro. Nie do końca chodzi o chorobę.
Problemem jest jej dom.
Hipoteka jest warta więcej niż dom.
Bank go zajmuje.
Przynajmniej miały dobry powód, by wziąć pieniądze.
- Wiesz, do kogo należą? - Szukam.
Niech pan chroni te dziewczyny.
Fusco, tu Carter. Wyszłam właśnie z 82. komisariatu.
Nie ma tu żadnego detektywa Fostera.
Ktoś posłużył się fałszywą odznaką, żeby przejrzeć nagranie z wypadku.
Pamiętasz, jak została pobita Claire?
Myślę, że zabójca namierzył ją poprzez numer rejestracyjny,
a potem torturował, żeby podała inne nazwiska.
Oddzwoń.
Co z tobą? Śledzisz gliniarza?
- Chcesz zarobić kulkę? - Martwię się o ciebie.
To przestań. Odczepcie się.
Ty i twój elegancki koleżka.
Może porozmawiamy w spokojnym miejscu?
Jesteś z CIA.
Spotkałam wielu takich jak ty w zielonej strefie.
- Dlaczego się o mnie martwisz? - Z powodu człowieka, którego ścigasz.
- Jest niebezpieczny. - Ocalił mi życie.
To niby przypadek?
Nie, to tylko dowodzi, że nadal ma dobre odruchy.
- Znasz go w ogóle? - Tak.
Byłem jego najlepszym przyjacielem.
To czemu tak bardzo chcesz go dopaść?
Kiedyś zabijał dla kraju, a teraz po prostu zabija.
To niektóre z jego ofiar, o których wiemy.
Za jednych należy mu się medal, za innych krzesło elektryczne.
- Czemu mi to mówicie? - Chcemy, byś wiedziała, kim jest.
Niezwykle niebezpiecznym i utalentowanym człowiekiem,
którego niemal zniszczyło to, do czego został stworzony.
Wciąż szuka kogoś godnego zaufania, ale jego paranoja nie pozwala mu zaufać.
Nie rozumiem.
Kara Stanton... Jego partnerka z CIA.
Byli nierozłączni, ratowali sobie nawzajem skórę...
Zabił ją, a potem zniknął.
Myśleliśmy, że nie żyje. Daliśmy mu gwiazdę na ścianie w Langley.
Trzy miesiące temu sprawdziłaś jego odciski.
Przywróciłaś go do życia.
Chcemy go dorwać, nim zabije kolejną osobę.
Zanim zabije siebie.
Chcemy mu pomóc.
- Gdzie w tym moja rola? - Sądzimy, że ci ufa.
Tak jak ufał jej.
Chcemy, byś uratowała siebie i jego.
Dziękuję za przybycie, panie Bannerman.
Dla policji wszystko.
Jamie Hallen... Był u pana na przyjęciu.
Bardzo krótko. Był nawalony.
Poprosiłem, by wyszedł. Nawet wezwałem mu taksówkę.
Niestety wyszedł, nim przyjechała.
- Handlował narkotykami? - Lubiłem dzieciaka,
- ale nie chcę... - Handlował?
Nie wiem.
Ale wyglądało na to, że nagle miał duży przypływ gotówki.
Ujmę to tak.
Podobno zadawał się z nieodpowiednimi ludźmi.
Słyszałem, det. Fusco.
Bannerman potwierdza wersję kongresmena Hallena.
Powiedzieli to samo.
- To nam nie pomoże. - Nie rozumiesz.
Powiedział to samo co Hallen.
Przesłuchuję sporo palantów i wiem, kiedy kłamią jak z nut.
Uzgodnili swoje wersje?
Pomimo tego, że powinni się nienawidzić?
Myślę, że Bannerman pracował nad czymś z Hallenem.
Jamie robił za pośrednika, a teraz go poświęcili.
Panie Reese?
Jestem w szpitalu.
Jest Wendy. Ani śladu Pauli.
- Co masz? - Zbliżam się.
Wiem, dokąd jechał Jamie. Na lotnisko LaGuardia.
- Leciał gdzieś? - Tak.
Odrzutowcem Davisa Bannermana.
Plan lotu na Kajmany złożony do Federalnej Administracji Lotnictwa.
Jamie Hallen miał być jedynym pasażerem.
Mogę w czymś pomóc? Szuka pan kogoś?
Właśnie znalazłem. Dziękuję.
Po co leciał na Kajmany?
Sądzę, że pracował dla fundacji na rzecz haitańskich sierot.
Mam zamiar sprawdzić tę teorię.
Zadzwonię później.
- Gdzie Paula? - Poszła po coś do jedzenia.
- Martwiłyśmy się o ciebie. - To nie mnie próbowali zabić.
Przepraszam, że cię okłamałyśmy.
Byłyście na miejscu wypadku. Powiesz mi, co tam zaszło?
Spacerowałyśmy.
Samochód rozbił się niemal przed nami.
Podbiegłyśmy. Były tam już dwie osoby.
Próbowały pomóc.
Kierowca nie żył. Cały był w kokainie.
Była też walizka z milionem dolców.
Młody facet, szybka fura, kokaina i gotówka.
Pieniądze nie mogły pochodzić z legalnego źródła.
Więc je wzięliście.
Podzieliliśmy się. Po 250 tys. na głowę.
To miało wszystko naprawić. Byłam w błędzie.
Wiedzieliśmy, że tak nie można.
Trzeba było wezwać policję i odejść.
- Gdzie pieniądze? - Pod łóżkiem mamy.
Pielęgniarki myślą, że to jej robótki.
Robótka warta pół miliona.
- Co chcecie zrobić? - Oddać pieniądze.
Ale nie wiemy, kim są ci ludzie.
To dilerzy? Mafia?
A wasza mama i jej dom?
Znajdziemy jakiś sposób.
To Paula.
Przesyłam zdjęcie.
Przyjdź z pieniędzmi na trzecie piętro garażu.
Bądź sama, bez mięśniaka, jeśli chcesz, by koleżanka przeżyła.
Znalazłem go. Nie żyje, a forsa zniknęła.
Są tu kamery. Mogą nam pomóc.
Panie Hallen, to Thomas Paine.
Dziękuję za tak szybkie spotkanie, kongresmenie.
Zawsze miło spotkać przedstawiciela blogosfery.
Proszę siadać.
- To raczej sławne nazwisko. - Pseudonim.
Pańscy wrogowie próbują pana zniszczyć.
Używają do tego pańskiego syna.
Jamiego? Jak?
Szantażem.
Wie pan o fundacji na rzecz haitańskich sierot.
Liczę, że będzie jego spuścizną.
Ja wręcz przeciwnie.
Mają na tym koncie 30 milionów,
a nie pomogli choćby jednemu dziecku.
To klasyczny przekręt.
- Otwierają zagraniczne konto... - Ale kto, na Boga?
Banki oczywiście. Bannerman i jemu podobni.
Napychają je pieniędzmi, sprawiają, że jest pan z nimi kojarzony,
a wtedy ujawniają to i pana rujnują.
Człowiek, który ma sprowadzić na Wall Street uczciwość
jest ukazywany jako równie skorumpowany jak ludzie, których sprawdza.
- Był pan z tym na policji? - Nie.
Wall Street ma ich w kieszeni.
Oferuję panu szansę, by się z tego wyplątać.
Jako wykonawca testamentu syna może pan zamknąć tę fundację,
a pieniądze przelać dla Czerwonego Krzyża.
Wtedy pańscy wrogowie nic nie będą na pana mieli.
Byłby pan czysty,
a cała ich brudna forsa poszłaby na szczytny cel.
- Genialny pomysł. - Ale musi pan działać szybko.
Tak zrobię. Mogę prosić numer kontaktowy?
Jest napisany na tym...
Wolałem użyć tu pseudonimu.
Rozumiem, panie Paine.
Jestem pańskim dłużnikiem.
- Davis Bannerman. - Mówi Jim Hallen.
Nim zapytasz, jak się miewam, powiem, że nie za dobrze.
Nie dość, że mój syn nie żyje,
to jego wypadek może nas wpakować za kratki.
Moi ludzie panują nad sytuacją. Zostały dwa ostatnie elementy,
- więc rozluźnij się. - Nie mogę!
Jakiś skretyniały bloger dowiedział się o fundacjach na Kajmanach.
- Skąd? - A skąd mam wiedzieć?
Musimy to zakończyć i przenieść pieniądze.
Ale najpierw musisz pozbyć się przecieku.
Nie ma problemu. Jak go znajdziemy?
- Fusco. - Detektywie.
Przesyłam panu nagranie.
Podobno masz niezłą jazdę z mojego powodu.
Może.
Może wpadłbyś i pomógł mi wyjaśnić to i owo.
Dzięki, ale nie.
Ale mogę pomóc ci dobrze wypaść w inny sposób.
Mordercy Claire Ryan i Matta Duggana...
- Garaż w szpitalu św. Jerzego. - Kiedy?
- Muszę iść. - Zaczekaj.
Dziękuję...
za uratowanie życia.
Proszę bardzo.
Gotowa?
- Snow. - Właśnie dzwonił.
Wiem, gdzie będzie.
Dzwoń.
Powiedz, że nie zobaczy ciebie ani forsy,
dopóki ty nie zobaczysz Pauli.
Jestem.
Ale nic nie zrobię, dopóki nie zobaczę, że Paula jest bezpieczna.
Nic jej nie jest. Idź w je kierunku.
Kiedy krzyknę, uciekajcie.
Idź.
Znowu pan? Zgubił pan auto?
- Czekam na kogoś. - No to dobranoc.
Uciekajcie!
Biegnij, Paula!
A uważałem cię za miłą.
Nic wam nie jest?
Weźmiesz to?
Nie. Zasłużyłyście na nie.
Nikt teraz nie będzie was ścigał.
Ale powinnyście się śpieszyć.
Dziękuję...
- za uratowanie życia. - Proszę bardzo.
Właśnie dzwonił. Wiem, gdzie będzie.
- Masz kamery? - Tak, odcinam.
Witaj, John.
Mark.
Cieszę się, że nadal żyjesz.
Na pewno.
Dziwię się, że skończyłeś w Nowym Jorku.
Myślałem, że zaszyjesz się w chatce w lesie...
- Może w Montanie. - Czego chcesz, Mark?
Czas wrócić do domu, John. Masz czystą kartę.
Wiesz, że nigdy do tego nie dojdzie.
- Widzisz go? - Nie.
Chodź na dół i znajdź go.
Carter!
Cholera!
- Witaj, Harold. - Próbowałem się do ciebie dodzwonić.
Byłem trochę zajęty.
- Gdzie pan jest? - Na parkingu.
Nie wygląda to dobrze.
Carter pana wystawiła. Dotarli do niej.
Są na tyle mądrzy.
Chciałem ci podziękować za danie mi drugiej szansy, Haroldzie.
To nie koniec, John. Jestem blisko.
- Wyjdź na parter. - Trzymaj się z dala.
Nawet nie ryzykuj.
Stać!
To ty?
Zabierz go stąd.
Jedź.
.:: GrupaHatak.pl ::. :: Project Haven ::
>> Release24.pl <<
.:: ::.